Torkaan.nl - Chase Edition 2010 - by Rutger Boonstra

Hallo, ben ik weer. We hebben weer enkele dagen gechased en zijn in South Dakota door de Black Hills gekomen, een prachtig gebied waarbij we door de heuvels/bergen kwamen waar her en der nog sneeuw te zien was. In South Dakota bleven de supercells helaas uit, maar hebben we die dag in de avond Devils tower mogen aanschouwen, zie foto’s. Dit was de eerste tocht voor een bezichtiging sinds de start van VORTEX2. Sindsdien hebben we nog geen dag vrij gehad en hebben we 30 dagen aan een stuk door gechased of ons geherpositioneerd. Vandaag hebben we een vrije dag omdat er nergens gevaarlijk weer in de buurt is en heb ik samen met andere VORTEX2 leden een hengel gekocht en in een meer achter het hotel gevist, waar we de meest rare soorten hebben gevangen die ik in Nederland nog nooit heb gezien Morgen is het weer een ouderwetse chasedag en gaan we er weer voor. Foto’s zijn weer geupdate.

Zo, ben ik weer inmiddels staat de km-teller op zo’n 12.500 km en begint het zo langzamerhand weer tijd te worden voor een update. We hebben sinds de laatste blog aan een stuk door gechased; in Nebraska, Kansas, Oklahoma, Colorado en nu zitten we in South Dakota. In de tussentijd is er veel gebeurd en we hebben weer geweldige stormen gezien met roterende wallclouds, waarvan enkele tornado’s voortbrachten. Helaas voor ons onderzoek waren dit wederom kortdurende tornado’s (1 a 2 minuten), en dat is te kort voor ons om daarin ons instrumentarium uit te zetten. Bovendien worden we door de aard van het project wel eens moedwillig een stukje voor de storm uitgestuurd in de hoop dat een tornado aan de grond blijft, of er een aan de grond gaat zetten waar wij dan staan. Dat betekend soms dat we een stuk voor de storm uit moeten rijden en soms iets missen, maargoed dat is inherent aan dit onderzoek. Nog geen succesvolle uitzetting van ons instrumentarium gedaan dus, maar dat is ook verreweg het moeilijkste van het hele VORTEX2 project vanwege de aard van de tornado’s. Wel fantastische hagel gezien en op ons dak gehad. Gisteren reden we door 10 cm hagel op de weg in een witte wereld en sloeg de bliksem zo nu en dan erg dichtbij in. We blijven chasen, en ik zal proberen zo nu en dan te updaten. Foto’s zijn ook weer bijgewerkt!

Enkele dagen geleden berichtte ik al over de twee ‘moderate risk’ dagen. Die zijn inmiddels geweest en we hebben op beide dagen een tornado mogen aanschouwen en hebben daarmee het aantal van vorig jaar alweer verdubbeld Dit jaar zijn de condities veel gunstiger en hebben we na de eerste week bijna continue kunnen chasen, er goed dus. Eergisteren hebben we met het VORTEX2 team de gehele cyclus vanaf het ontstaan kunnen meten met de radars en de verschillende cross-sectie teams. Mijn auto, die voor het uitzetten van de POD’s in de baan van de tornado is werd vakkundig gepositioneerd en bij de eerste poging bleek er weinig aan de hand te zijn, behalve een hevig kolkende lucht die ons rap naderde. Bij de volgende herpositionering werd er ineens een tornado gemeld via de radio die we dan een tijdje hebben mogen aanschouwen. De tornado was slechts 2 minuten zichtbaar en verdween daarna weer, ik heb er foto’s van, die zal ik vanavond in het hotel op mijn site zetten. Hopende dat de storm nog een tornado aan de grond zou gaan zetten herpositioneerden we ons weer en uiteindelijk werden we gecommandeerd de POD’s uit te zetten. Dit gebeurde echter op een moment dat de rotatie van de bui recht boven ons hoofd plaats vond, ook regende en hagelde het al, dus we zagen niets tijdens het uitzetten. Later hoorden we dat we er mogelijk midden in hebben gestaan (de rotatie en mogelijk vorming van een tornado). Er vloog ook wel wat rotzooi door de lucht, dus het zou kunnen, ik had zelf het idee dat het een ordinaire windvlaag was, maargoed Omdat de storm die we volgden de enige interessante was in de omgeving en we vlak bij de bewoonde wereld waren, was er zoveel chasers-verkeer op de weg dat we praktisch in de file stonden en ons werk niet meer konden doen. Dit wordt ook wel ‘chasers convergence’ genoemd in chasetermen. Zo erg had ik het nog niet gezien vorig jaar, was gewoon niet normaal meer zoveel verkeer op de weg. Later in het donker hebben we nogmaals een ‘deployment’ gedaan. Op de radars was een tornado zichtbaar, maar onze POD’s heeft het helaas net gehaald omdat het tekort van duur was.
De dag erop hebben we in de omgeving van Oklahoma City gechased, en tijdens het onstaan van de eerste supercell, voordat we er dichtbij konden komen, zagen we in de verte een tornado. Daarna hebben we de hele dag geprobeerd POD’s uit te zetten, maar omdat de onweersbuien logischerwijs bewegen moeten we ons constant herpositioneren. Ook was er hier weer zoveel verkeer op de weg dat we ons werk gewoon niet konden doen. Er zijn die dag meerdere tornado’s gemeld, we waren daarbij steeds erg dichtbij, maar doordat we in de file stonden van chasers en doordat de tornado’s ‘rainwrapped’ (gehuld in regen) waren konden we ze niet zien, en er ook niet voor komen. Vandaag zijn we onderweg naar het noorden omdat daar de kansen de komende dagen beter zijn, bovendien kunnen we daar beter chasen omdat daar minder chasers zullen zijn. We hebben dus eindelijk 2 tornado’s gezien, dat was erg tof. We wachten uiteraard nog op een succesvolle POD intercept, maar dat kan nog komen!! We blijven proberen! Foto’s komen later!

Gisteren hebben we een supercell gechased nabij Artesia, New Mexico. Visueel een fantastisch gezicht! Ook was er enige rotatie waarneembaar met onze radars, maar dit was op hoogte en niet aan de grond. Na ons goed gepositioneerd te hebben moesten we ons op een gegeven moment uit de voeten maken, er werd namelijk hagel met een diameter van 10 cm gerapporteerd en dat is niet erg gunstig voor onze apparatuur op het dak Wij konden ons op tijd uit de voeten maken, maar meerdere voertuigen van onze VORTEX2 vloot hebben afgelopen avond/nacht een nieuwe voor/achter ruit mogen ontvangen. Vandaag, dinsdag, en morgen zijn twee erg goede chasedagen, de condities zijn gunstig voor tornado’s en voor vandaag staat er een Moderate risk uit, evenals voor morgen. Dit bied kansen! Verder heb ik gisteren mijn KNMI-collega eindelijk ontmoet Hij is al 3 weken op pad, maar we zijn elkaar steeds misgelopen. In Roswell, bekend van een neergestorte UFO in het verleden, kwamen we hen tegen. Goed, ik zit weer vlak voor de dagbriefing, dus ik moet er weer vandoor. Later meer!

Vandaag hebben we even een kleine adempauze. De teller staat inmiddels op 6036 km en sinds de vorige update hebben we elke dag gechased. Vrijdag zijn we vanuit Oklahoma naar Midland, TX gereden en daar hebben we de afgelopen dagen gechased. Midland, TX ligt midden in de olieindustrie en overal zie je in dat gebied oilwells, het stinkt er overal naar rotte eieren door het oppompen van de olie. Daarnaast was het in dat gebied gunstig voor tornado’s en zaterdag waren we op een haar na getuige van 2 tornado’s. Een gedeelte van het VORTEX2 team heeft beide tornado’s mogen aanschouwen, maar metingen konden we er helaas niet aan verrichten omdat ze maar heel kort aan de grond waren en wij ons eerst moesten positioneren. Bovendien was zaterdag al ons instrumentarium onbruikbaar wegens deffecte batterijen in onze dataloggers die we tijdens 2 cm hagel en blikseminslagen vlakbij langs de weg probeerden te repareren, een enigszins penibele situatie. Die dag hebben we de boel weten te fixen, maar tornado’s hebben we niet meer mogen aanschouwen, wel hebben we nog tijden achter een supercell aangezeten die na verloop van tijd uitstierf. Zaterdag hebben we gechased in New Mexico tegen de bergen aan, we maakten hierbij gebruik van het zogenaamde ‘upslope’ effect, dat wil zeggen, als de wind in de onderste lagen van oost naar west waaien word de lucht door het omhooggaande aardoppervlak als het ware omhoog geforceerd, wat er voor kan zorgen dat onweersbuien of in ons geval supercellen kunnen ontwikkelen, of worden getriggered. We moesten hiervoor een heel eind rijden, en uiteindelijk onstond de supercell die onze guidance meteoroloog die ochtend voorspeld had. Visueel was het de eerste mooie supercell die je bovendien van veraf kon aanschouwen en helemaal kon zien ontwikkelen. Met de radars en cross-sectie teams (die rijden continue kris-kras door de storm om meteorologische gegevens van de omgeving te verzamelen) en sounding-teams hebben we de gehele levenscyclus van de supercell in kaart gebracht. De cell vertoonde ook rotatie, wat uiteraard nodig is voor een tornado, maar dit bleef helaas slechts beperkt tot ver boven de grond. Vandaag hebben we zogezegd een adempauze, dat wil zeggen; we chasen niet maar verrichten onderhoud aan ons materieel. Mijn barrel was toe aan nieuwe olie en twee nieuwe voorbanden, aangezien ze alweer compleet versleten waren. En de andere teams werken vandaag aan hun PODs om ook daar een mogelijk toekomstig batterij-probleem te verhelpen.
Morgen gaan we weer vol aan de bak, de locatie mag ik helaas niet bekend maken. Ik zal vanavond eindelijk eens proberen wat foto’s up te loaden, daar heb ik de afgelopen dagen echt geen tijd voor gehad, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat waren we in de weer. Ook de slaap schoot er her en der enigszins bij in, maar die schade probeer ik vanavond maar eens in te halen
TIP: Mission plans and map – Hier vind je een kaart met al onze posities (vertraagd) en alle missies die we hebben uitgevoerd. Verder is er op www.vortex2.org rechts bovenaan ook een dagelijkse blog.